Żeliwna pompa ssąca do HVAC, przemysłowego uzdatniania wody

Pompa ssąca z żeliwnym końcem do HVAC, uzdatniania wody przemysłowej Główne parametry wydajności pompy odśrodkowej to średnica wirnika, natężenie przepływu, moc i wydajność. Zależność między tymi parametrami można określić eksperymentalnie. Dział produkcji pomp odśrodkowych przedstawia podstawowe parametry użytkowe swoich produktów za pomocą krzywych, które nazywane są krzywymi charakterystycznymi pomp odśrodkowych. Krzywe te służą jako odniesienie dla działów użytkujących przy wyborze pomp i ich obsłudze.

Żeliwna pompa ssąca do instalacji HVAC i uzdatniania wody przemysłowej

Krzywa charakterystyczna została zmierzona przy stałej prędkości obrotowej i ma zastosowanie tylko do tej prędkości. Dlatego też wartość prędkości obrotowej n jest wskazywana na wykresie krzywej charakterystycznej. Wykres przedstawia krzywą charakterystyczną pompy odśrodkowej z ssaniem poziomym serii Grundfos NK przy n=1450 obr./min. Na wykresie naniesiono trzy krzywe:

Żeliwna pompa ssąca do instalacji HVAC i uzdatniania wody przemysłowej

Krzywa H-Q
Krzywa H-Q przedstawia zależność pomiędzy natężeniem przepływu Q pompy i wysokością podnoszenia H. W przypadku pomp odśrodkowych wysokość ciśnienia maleje wraz ze wzrostem natężenia przepływu w pewnym zakresie. Kształty krzywych H-Q dla różnych typów pomp odśrodkowych są różne. Niektóre krzywe są stosunkowo płaskie i nadają się do sytuacji, w których wysokość ciśnienia zmienia się nieznacznie, ale natężenie przepływu zmienia się znacząco; inne są bardziej strome i nadają się do sytuacji, w których wysokość ciśnienia zmienia się znacznie, ale natężenie przepływu nie może się zbytnio zmienić.
2. Krzywa N-Q
Krzywa N-Q przedstawia zależność pomiędzy natężeniem przepływu Q pompy a mocą na wale N. Wartość N rośnie wraz ze wzrostem wartości Q. Oczywiście, gdy Q wynosi 0, moc pobierana przez wał pompy jest minimalna. Dlatego przy uruchamianiu pompy odśrodkowej, w celu zmniejszenia mocy rozruchowej, należy zamknąć zawór wylotowy.
3. η-Krzywa Q
Krzywa η-Q przedstawia zależność pomiędzy natężeniem przepływu Q pompy i sprawnością η. Początkowo η wzrasta wraz ze wzrostem Q, osiąga wartość maksymalną, a następnie maleje wraz ze wzrostem Q. Maksymalna wartość tej krzywej odpowiada najwyższemu punktowi sprawności. Pompa pracuje w tym momencie z odpowiednią wysokością podnoszenia i natężeniem przepływu, osiągając najwyższą wydajność. Dlatego ten punkt jest punktem konstrukcyjnym pompy odśrodkowej. Przy wyborze pompy zawsze pożądane jest, aby pompa działała z najwyższą wydajnością, ponieważ taka praca jest najbardziej ekonomiczna i uzasadniona. Jednak w rzeczywistości pompa często nie jest w stanie pracować dokładnie w takich warunkach. Dlatego zwykle określa się zakres roboczy, zwany strefą wysokiej wydajności pompy. Sprawność w strefie wysokiej sprawności powinna wynosić nie mniej niż 92% najwyższej sprawności. Natężenie przepływu, wysokość podnoszenia i moc wskazane na tabliczce znamionowej pompy charakteryzują się najwyższą wydajnością. Katalogi produktów i instrukcje dotyczące pomp odśrodkowych często wskazują również zakres natężenia przepływu, wysokości podnoszenia i mocy w strefie o najwyższej wydajności. 0
2.Wpływ prędkości obrotowej pompy odśrodkowej na charakterystykę
Charakterystykę pompy odśrodkowej wyznacza się przy określonej prędkości obrotowej. Kiedy prędkość obrotowa zmienia się z n1 na n2, przybliżoną zależność pomiędzy natężeniem przepływu, wysokością podnoszenia i mocą nazywa się prawem proporcjonalności. Gdy zmiana prędkości obrotowej jest mniejsza niż 20%, można uznać, że sprawność pozostaje niezmieniona i do obliczeń można zastosować powyższy wzór.
3.Wpływ średnicy wirnika na charakterystykę

Gdy średnica wirnika nie zmienia się zbytnio, a prędkość obrotowa pozostaje stała, przybliżoną zależność między średnicą wirnika, natężeniem przepływu, wysokością podnoszenia i mocą nazywa się prawem skrawania.
Podsumowując, krzywe charakterystyczne pomp odśrodkowych (krzywe H-Q, N-Q, η-Q) są podstawowymi narzędziami pozwalającymi zrozumieć i wybrać pompy. Nie tylko ujawniają one wewnętrzny związek pomiędzy natężeniem przepływu, wysokością podnoszenia, mocą i wydajnością, ale także dostarczają nam teoretycznych podstaw do regulacji wydajności pompy poprzez „prawo proporcji” i „prawo cięcia”. Opanowanie krzywych charakterystycznych oznacza możliwość wyboru najbardziej odpowiedniego typu pompy dla systemu, określenia efektywnego zakresu roboczego, a tym samym osiągnięcia bezpiecznej, ekonomicznej i wydajnej pracy.